U bevindt zich in de rubriek "Binnenland"

Snoekbaarsvisser René Suvaal vangt eerste Nederlandse 100-ponds meerval

Op zaterdag, 22 november 1997 heeft René Suvaal in het afwateringskanaal van de Amer-centrale, tegenover de Biesbosch, een meerval van precies 50 kilo gevangen. Tijdens het snoekbaarzen met een shadje. Gelukkig had hij twee getuigen én de helderheid van geest om de vangst goed te documenteren. Anders zou niemand hem geloofd hebben. Lees het sensationele verhaal van de vangst, zoals uw hoofdredacteur de avond van de vangst nog optekende uit de mond van de gelukkige.

Het nieuws verspreidde zich als een lopend vuurtje. Bijna iedereen reageerde aanvankelijk met ongeloof, maar de foto’s en videobeelden spreken boekdelen. Een in allerijl gewaarschuwde notaris stelde de maten officieel vast op 184 centimeter en 100 pond. Het onvoorstelbare was geschied!

De vis van René is een Nederlands record. In alle opzichten. Nooit eerder wist een sportvisser in ons zoete binnenwater zo'n grote vis te vangen. Het is mogelijk zelfs een IGFA lijnklasse record, maar dat wordt op dit moment nog onderzocht.

De "kingsize" karperonthaakmat was gewoon véél te klein voor de 100-ponder van René.René: “We waren al een paar dagen aan het karperen, maar hadden, op een 25-ponder na, nog niets gevangen. Eigenlijk uit verveling ben ik toen even in de boot gestapt om een beetje te gaan verticalen. Aanvankelijk dacht ik dat ik vast zat, maar toen begon “het” langzaam te zwemmen. Toen vis bijna 60 meter lijn had genomen, schoot het door mij heen dat ik maar 100 meter 8 lbs dyneema op de molen had zitten. Toen zijn we de vis maar achterna gevaren. Aanvankelijk dacht ik dat ik een monstersnoek had gehaakt, maar na enige tijd riep ik naar mijn vismaat, Bert Bieshaar, die op de kant stond te filmen: “Ik weet niet wat er aan hangt, maar het is wel groot!” Een kennis, die een keertje mee wou vissen en bij mij in de boot zat, vroeg of hij het schepnet alvast moest pakken, maar ik antwoordde hem dat ik snoeken altijd met de hand land. Toen ik de vis na een kwartier nog niet had gezien, heb ik hem toch maar gevraagd het net in elkaar te zetten. Ondertussen lagen wij al midden op de rivier, te bidden dat er geen groot binnenvaartschip aan zou komen. Na enige tijd zwom de vis weer terug naar de plek waar ik hem had gehaakt. Daar zag ik, na een half uur, voor het eerst de staart. “Het is een meerval van anderhalf,” galmde het over het water. Voorzichtig begon ik de druk op de vis op te voeren. Toen hij in zijn volle glorie naast de boot lag, heb ik snel het net voor zijn kop gehouden. De vis zwom er in direct in. “Zeker 40 kilo,” riep ik naar de kant, waar Bert nog steeds stond te filmen.”

"Once in a life-time" kopte Hét Visblad begin 1998. De vangst van een 100-ponds meerval in Nederland was landelijk nieuws. Het Nieuws van de Dag bracht de foto zelfs in kleur op de voorpagina. Ook de Telegraaf kon niet om "het monster van de Biesbosch" heen. Op de televisie waren de jongens te zien in Hart van Nederland en het Jeugdjournaal.Bert: “Ik geloofde er niks van, maar kon niet wachten tot ze de vis naar de kant zouden brengen. Ik geloofde mijn ogen niet! Na meting bleek de vis 184 centimeter lang te zijn. Bij het wegen sloeg onze unster, die tot 40 kilo gaat, gewoon door.”

Hierop scheurde René in zijn auto naar Rentenaar Hengelsport in Koog aan de Zaan, voor een zwaardere unster. Met een unster tot 100 kilo scheurde hij terug naar de stek. In de tussentijd had Bert de Meerval Studiegroep Nederland gebeld om de vangst te melden. Ondergetekende was niet thuis, maar vriendin Heleen Twisk voorzag de jongens van enkele nuttige adviezen. Na een felicitatie vroeg zij de jongens de vis uit de karperbewaarzak te halen en te stringeren, wat zij onmiddellijk hebben gedaan. Mede hierdoor is de vis uiteindelijk weer springlevend in zijn element teruggezet. Verder had Bert, die zich de bijzonderheid van de vangst realiseerde, de helderheid van geest om met zijn GSM-telefoontje een notaris te bellen. Deze vond de gebeurtenis zo bijzonder dat hij zijn diensten belangeloos aanbood. Hij stelde vast dat de vis precies 50 kilo woog.

Reeds in mijn boek “Europese MEERVAL in Nederland” heb ik melding gemaakt van het voorkomen van meerval in de Biesbosch. En ook dat deze incidenteel worden gevangen in het afwateringskanaal van de Amer-centrale. Het vermoeden bestaat dat de meerval in de Biesbosch een natuurlijk bestand vormt. Beroepsvissers melden dat zij jaarlijks tientallen meervallen in de Biesbosch vangen.

René Suvaal met zijn Nederlandse gigant.

Westeinderplassen
De opvatting dat de meerval in Nederland niet groot kan worden, is met de vangst van deze vis voorgoed naar bet rijk der fabelen verwezen. Overigens zijn in de Westeinderplassen, naar nu pas bekend is geworden, ook twee grote meervallen aan de hengel gevangen: één van 43 pond en één van “in de één meter zestig”. Van de 43-ponder, gevangen door een jongen uit Noordwijk, die anoniem wenst te blijven, heb ik foto’s gezien. Het bericht over de vis van minimaal 1,60 meter komt uit zéér betrouwbare bron. De grootste van het stel is gevangen door karpervissers die, uit angst voor hun stek, geen publiciteit hebben gezocht.

Lucas van der Geest