Lokale meervalfanaat Yuri Grisendi:
"Italiaanse
Po gigantisch meervalwater"
Sinds enige tijd heeft de Meervalstudiegroep twee Italiaanse meervalcracks
als lid. Het betreft Borghi Gaetano, een visgids, die in de Po al een vis van 243
centimeter heeft gevangen én zijn vismaat Yuri Grisendi, die in november nog
een vis van maar liefst 85 kilo buit maakte. Yuri is bovendien de webmaster van
de grootste Italiaanse meerval website: www.pescare.com/siluro.
Op ons verzoek heeft Yuri een
zeer informatief artikel geschreven over zijn geliefde thuiswater: de Po!
De Po is de grootste en langste rivier van Italië. In totaal stroomt zij langs 650 kilometer oever. Door de vele eilandjes en zijrivieren mag je gerust spreken van een complex rivierensysteem. Haar naam is een afgeleide van het oude Italiaanse of Keltische "padus", wat slaat op de vele pijnbomen die langs de Po groeiden. Zij ontspringt, op 2.020 meter hoogte, ten zuiden van de Monviso, bij de "Pian del Re" en stroomt dwars door het noorden van Italië naar de Adriatische zee, waar zij, na vijf keer te zijn vertakt, op maar liefst veertien punten uitmondt in zee.
De rivier strekt zich uit over 71.000 vierkante kilometers, beïnvloedt 3.200 gemeentes en doorkruist zes regio's: Piemonte, Val d'Aosta, Lombardia, Veneto, Liguria, Emilia Romagna én de autonome provincie Trento.
Beroepsvaart is tot 382 kilometer stroom-
opwaarts (tot Piacenza) mogelijk. Op dat
stuk tref je langs de vaargeul overal betonning aan, die bijvoorbeeld precies
aangeeft langs welke oever je moet varen. De gemiddelde diepte hangt
voornamelijk af van het stuk waarover je praat. Op sommige stukken is dat zeven
tot acht meter, maar op andere gedeelten praat je als snel over vijftien tot
twintig meter water. Sommige gaten zijn zelfs dieper dan dertig meter.
Pleziervaart met kleine bootjes is op praktisch de hele Po mogelijk. Aan boord van je boot ben je verplicht te hebben: een brandblusser, een zwemvest voor iedere opvarende, een reddingsboei met dertig meter lijn en een anker aan 25 meter ankertouw.
Gevaarlijk
De Po is een schitterende rivier, met veel natuurschoon. Wel is hij moeilijk
bevis- en bevaarbaar. Vooral 's nachts en 's zomers, wanneer de rivier laag
staat. De stroming is sterk en soms heb je aan 300 gram lood niet voldoende om
bodem te houden. Een stabiele boot met een betrouwbare buitenboordmotor van
minimaal 25 pk is een vereiste. Zeker als je lange afstanden wilt varen. De
staart van de motor moet altijd in de vrijstand worden gehouden omdat
verraderlijke zandbanken zich bijna dagelijks verplaatsen. De kans je schroef,
of erger, de staart van je motor te breken op een zandbank, zelfs midden op de
rivier, is niet denkbeeldig. Daarnaast voert de rivier veel vuil af, zoals half
drijvende flessen, drijfhout en allerlei ander afval. Let ook goed op aan de
grond gelopen, of zelfs kompleet gezonken, dode bomen, die je bijna overal
aantreft.Erg gevaarlijk!
De beroepsvaart (sommige schepen wegen bijna duizend ton) veroorzaken
gemakkelijk golven van een meter hoog, waardoor het moeilijk kan zijn de boot
onder controle te houden en de boot zelfs op de oever kan worden gesmeten. Hou
hier rekening mee bij het ankeren. Dergelijke omstandigheden kunnen zelfs de
meest ervaren sportvisser in moeilijkheden brengen. Aan de andere kant is het
natuurlijk wel zo dat het vangen van een meerval door dit alles een extra
dimensie 
krijgt, die voor extra bevrediging zorgt. Wie zich dit realiseert, die
begrijpt dat mijn vangst van een meerval van 225 centimeter en 85 kilo,
afgelopen november, voor een ware sensatie heeft gezorgd. Vooral omdat ze er
momenteel waarschijnlijk niet veel groter zitten. Het is, naar mijn weten, de
zwaarste, daadwerkelijk gewogen meerval van tot nu toe. En dus het officieuze
meervalrecord van de Po.
De meerval in de Po kan overal zitten; in diepe gaten in de hoofdstroom, op ondiepe platen, maar ook in zijrivieren en de vele meren en kanalen die met de Po in verbinding staan.
Het valt niet met zekerheid te zeggen hoe en waar de eerste meervallen precies in de Po terecht zijn gekomen. Wel staat vast dat in de jaren zestig en zeventig meerval is uitgezet in afgesloten, commercieel geëxploiteerde viswateren in de regio. Toen bleek dat de meerval zich daar al snel te buiten ging aan de commercieel veel interessantere (wit)vis, werd de meerval weer snel weggevangen én... uitgezet in het open water. Er wordt ook niet uitgesloten dat iemand in het verleden jonge meerval in Po heeft uitgezet met de intentie er later op te kunnen vissen.
Tot voor kort groeide de populatie meerval explosief, als gevolg van het warme water en het ontbreken van natuurlijke vijanden. Momenteel tekent er zich een nieuw natuurlijk evenwicht af, gebaseerd op het aanbod van prooivis.
Verboden terug te zetten
Omdat de meerval als uitheems en schadelijk wordt beschouwd, is het verboden
deze terug te zetten. Als meervalliefhebbers strijden wij al jaren voor
opheffing van deze absurde wet, maar vooralsnog hebben de stompzinnige
voorstanders, geholpen door het negatieve imago van de meerval, de overhand.
De snelle groei van de meerval in de Po valt te verklaren door het rijke aanbod aan prooivis en het milde klimaat, met warme zomers en niet al te strenge winters. Pas als de watertemperatuur onder de acht, negen graden Celsius daalt, stopt hij met vreten. Bij een watertemperatuur tussen de 22 en 26 graden Celsius groeit een meerval optimaal. Hierin voorziet de Po vele maanden van het jaar.
Opvallend is dat midden in de winter, wanneer de meerval zich heeft teruggetrokken in de diepe gaten, deze zich af en toe toch laat verleiden tot het (even) grijpen van aas. Vooral wanneer dat precies voor zijn bek wordt aangeboden. Hierdoor heb ik ook in deze periode verschillende mooie resultaten weten te boeken. De moeilijkheid is alleen het lokaliseren van de gaten waarin de vis overwintert. Dobbervissen is daarbij de meeste effectieve methode gebleken.
Kwakhoutvissen
Het kwakhoutvissen levert, vanwege de toegenomen hengeldruk, niet meer de
resultaten op die we gewend waren uit de tijd dat we nog de enigen waren die
deze techniek toepasten. Alleen in de middenloop van de Po, tussen Piacenza en
Cremona, werpt het kwakhout nog vruchten af. Omdat het aantal meervalvissers dat
je hier tegenkomt nog beperkt is. Houd er echter rekening mee dat het driftend
vissen met een dieptemeter in theorie verboden is. Gelukkig knijpt de politie
meestal een oogje toe...
In de delta van de Po valt met geen enkele techniek meer een fatsoenlijke vis meer te vangen, vanwege het aanwezigheid van maar liefst twaalf, vaak door Oostenrijkers of Duitsers gerunde meervalkampen.
De toevloed van meervalvissers uit het noorden van Europa, heeft rampzalige gevolgen gehad voor de in dit gebied aanwezige meerval, die vaak als trofee mee naar huis werd genomen... Of dusdanig slecht werd behandeld, dat deze na terugzetting alsnog dood ging.
De grote overstroming van oktober 2000 heeft echter korte metten gemaakt met deze kampen, waardoor de omstandigheden snel verbeterden. Dit maakte het mogelijk dat mijn vriend en visgids, Gaetano Borghi, die daar vist, op één dag vijf schitterende vissen ving, waaronder drie van boven de 60 kilo!
Als u naar de Italië komt, zult u een schitterend rivierlandschap aantreffen. En veel beleefde en gastvrije mensen ontmoeten. De Italiaanse keuken, met de beste wijnen van de wereld, is legendarisch. Bovendien maakt u kans op het vangen van een recordmeerval. De beste tijd is maart/april of september/oktober, maar ook hartje zomer valt er altijd wel een visje te vangen.
Veel succes!
Yuri Grisendi