U bevindt zich in de rubriek "Visverslagen"

De ultieme sessie voor iedere sportvisser

Na de maandenlange voorbereidingen en vele tips en trucs weer rijker, vertrokken we vrijdag 28 augustus. Dit keer met zijn drieën richting de Saône in Frankrijk. Deze keer zijn de hoofdpersonen Gertjan Knaap, Roy Noom en nieuwkomer Patrick Boon (zeker niet de minste in de hengelsport). Vroeg in de ochtend komen we aan en het zonnetje en de temperatuur stralen ons tegemoet. Die 900 km zuidelijker doet je bijna denken dat je al ergens langs de Middelandse Zee vertoefd; 28 graden op de boardcomputer van de auto.

Op de campin,g waar we al diverse keren zijn geweest, brengen we snel ons kampement voor de kleding en overige visspullen in stelling. Een uurtje verder ligt onze boot ook te water en parkeren hem keurig aan onze privésteiger die pal aan ons plekje ligt.

Een bak koffie verder, komt onze Franse buurman Jean-Pierre ons begroeten. Deze man wil elke dag up-to-date gehouden worden over de vangsten die wij boeken. Dit gaat al een paar jaar zo, ronduit geweldig zo`n Franse man die vol lof en over gekte spreekt als hij ons weer ziet aankomen zonder de vrouwen die in het voorjaar overigens wel mee mogen. Na nog een aantal begroetingen en gesprekken met onze andere bekende buurmannen moeten we voor Patrick nog even een vergunning regelen. Wij hadden in het voorjaar een jaarvergunning gekocht, dus dat scheelt nu weer in het budget. Ook hebben we nog even bij de plaatselijke Gamme-Vert wat harde maïs gekocht die we op de camping gelijk in de week zetten.

We hebben voor deze sessie onze gebruikelijke strategieën wat aan de kant geschoven om iets passiever te vissen dan de vorige sessies. Toen visten we min of meer gehele dagen actief vanuit de boot viste en het kwakhout en de dobbers goed nat hielden om zo snorremans te vangen. Nu hadden we onze zinnen gezet op de onderwaterdobbers voor het meervallen en zo ook een karpertje te vangen met een boilie.

Na een middagje varen en diverse locaties bekeken te hebben voor onze overnachtingen wisten we een mooie beschutte locatie te vinden in een binnenbocht van de Saône, waar we zeker een paar hengels uit konden gooien en varen. De karper kan soms massaal op je ballen duiken en er gaan soms meerdere lijnen tegelijk aan de loop. Om zes uur hebben we al het visgerei opgehaald vanaf de camping en kan het installeren van ons tijdelijk onderkomen beginnen. Rond een uurtje of acht hebben we alles naar het zin en liggen er welgeteld elf hengels uit met de verdeling van 5 karperstokken en 6 meervalstokken. Later deze week varieert deze verdeling in verband met te onregelmatige nachten. Maar dat leest u verderop in dit verslag. Op de Saône mag je maximaal met 4 hengels per persoon vissen maar een 12e hengel konden we niet kwijt. Nog eventjes het water op en de voerplekken voor de karper even in werking stellen en toen het o zo verdiende biertje. Na een toch wel lange nacht rijden en het installeren en zoeken naar een geschikte plek op de dag liggen we rond tienen in ons slaapzakkie.

De vijf karper hengels zijn voorzien van Black-boilies 20mm van de Boilie-Express zowel enkele als dubbele knikkers op de hair. Vijf meervalstokken met reel hadden we voorzien met een onderwaterdobber en een levende paling als aas. Deze hengels waren allen voorzien van optonics, de één wat gevoeliger dan de andere. De overgebleven meervalhengel met reel stond als een boog gespannen op een omgewaaide boom en een breeklijn met daaronder voorzien van levende paling die ons `s nachts wel eens flink wakker kon gaan houden.

Om even voor twaalven meldt een optonic een aanbeet en krijsend hoor je een baitrunner lijn afgeven. Wat geeft dat een kick. Zowel de eerste karper- als meervalhengel waarop een aanbeet zou komen zal worden aangeslagen door onze nieuwkomer Patrick.

Patrick was met een kort sprintje bij de karperhengel die al snel een twintig meter lijn kwijt was en sloeg deze met een ferme zwaai aan. De hengel boog zich als een hoepel en aan de andere kant van de lijn vocht een karper, maar verloor de strijd. Na een paar minuutjes strijden konden we onze eerste vis al binnen een paar uur landen; een 21 pond schub was Patrick zijn deel. Dat is niet mis voor een eerste karper. Na een aantal foto's geschoten te hebben wordt de vis weer in zijn element terug gezet. Snel duiken we weer onze slaapzak in. Om even over zessen horen we opnieuw een optonic afgaan. Gertjan pakt de karperhengel en na een korte maar hevige dril wordt er een 23 ponds schub geland.

Na een redelijke nachtrust besluiten we nog eventjes in de zak te kruipen en uurtje later aan overheerlijk bakkie koffie de nieuwe dag te beginnen. Na ons tweede bakkie gilt er weer een optonic het uit; het is één van de meervalstokken met een onderwaterdobber die ook voor Patrick is. Nadat de vis is gehaakt duwt Gertjan de boot te water en stapt Patrick in met een inmiddels aardig gekromde meervalstok. Nu is het zaak om boven de meerval te komen en de lijn strak te houden. Na een geweldige dril die ook op videocamera door Roy werd vastgelegd landt Gertjan een hele knappe meerval terwijl Patrick met knikkende knieën naast hem staat met de hengel in zijn handen. Gertjan roept naar de kant: "Ruim één meter zeventig". Eenmaal aan de de kant gekomen stopt het meetlint bij 1,78 meter. Patrick zijn eerste meerval en wat voor één! Hij heeft nu al een mooiere PB dan Roy, die met 1,57m nog even achter blijft.

Na wat mooie foto`s van de vis en vanger met verkrampt gezicht gemaakt te hebben, wordt de meerval weer in zijn element terug gezet. Tsjonge jonge wat een begin, de eerste twee 20-ponds karpers al op de kant en een hele mooie meerval. Overdag vangen we nog een aantal mooie schub- en één spiegelkarper, de meerval houdt zich verder rustig. De volgende nacht worden er diverse karpers gevangen van 14 pond tot 33 pond.

Het aantal karpers op de Saône is goed te noemen en 30 procent van het bestand bestaat uit spiegels in al zijn variëteiten. De meerval houdt zich verder rustig deze nacht. `s Ochtends worden we wakker in de mist en windstilte wat een mooi plaatje oplevert voor de camera. Rustig weer betekent weinig meerval activiteit is onze ervaring.

Overdag is het weer boven de 30 graden en vangen we onze karpertje op de perfecte Black-knikkers. De voerstek wordt weer onderhouden met de geweekte maïs, wat op de Saône geen verschil maakt tussen grote en kleine karpers. Soms krijg je een complete in groep twintigers of dertigers over je stek heen en  vang je zo meerdere vissen in een uur van dezelfde gewichtsklasse. `s Avonds besluiten we een karperhengel naast de rodpod te leggen om zo iets meer nachtrust te krijgen. Na een klein half uurtje in ons zakkie te hebben vertoefd gilt er een optonic over de Saône waarvan we weten dat het één van de meervalstokken is. Roy slaat de hengel krom en voelt hevige weerstand aan de andere kant van de lijn. Snel de boot in. Gertjan dirigeert ons boven de meerval maar na een minuut of vijf zit de lijn zo vast als een huis op 9 meter water. We kijken elkaar vertwijfeld aan en een paar vloeken gonsden door de boot. Wat is dit nu weer, nooit eerder hebben we op open water zo vast gezeten. Na een minuut of vijf diverse trucjes geprobeerd te hebben schoot de lijn als een gitaarsnaar los en aan de andere kant van de lijn is het alsof er een boomstam omhoog getrokken wordt. Na een aantal keren pompen en binnendraaien begint met een ferme dreun de hengel gevaarlijk door te buigen. Dus de meerval zit er toch nog aan. Even later is de meerval klaar om te landen. Dit moet zo te zien een nieuw PB voor Roy zijn. Gertjan landt 'm in de boot en Roy brult een vreugdekreet uit, voor zijn aanstaande PB en vanwege de bizarre gebeurtenis. Ondertussen stond Patrick weer met een kromme karperstok in zijn handen die in de tussentijd was afgegaan. De karper had hij zelfstandig geschept en in de bewaarzak gedaan. Bij ons kampement aangekomen meten we de vis en komt er een 182cm van het meetlint afrollen, wat een glundering op Roy zijn gezicht. Een PB voor Roy en blijft Patrick daarmee nipt voor. Na wat mooie foto`s geschoten te hebben wordt de meerval weer in zijn element terug gezet. Roy loopt nadien nog een minuut of 5 rond te paraderen als Rocky Balboa met zijn handen in de lucht.

Voor Roy is deze sessie nu al geslaagd. De karper van Patrick wordt snel uit de bewaarzak gehaald en gewogen. Een schitterende spiegel van maar liefst 33 pond. Tsjonge jonge kant het nog gekker hier, roepen we in koor. We trekken snel even de dop van drie biertjes om op het nieuwe PB van Roy proosten en toosten op de rest van de week. Drie uurtjes later jankt er weer een optonic in de duisternis en Gertjan slaat de hengel krom tot in het handvat. Hier zwemt echt een mooie karper aan roept Gertjan. Na een dril van een minuut of 15 schittert er een zware schub in onze hoofdlampen. Roy schept de karper en dirigeert hem op de onthaakmat. Eventjes wegen en na aftrek van de weegzak komen we tot een superieur gewicht van maar liefst 38 pond. Een nieuw PB voor Gertjan. Verder blijft het deze nacht redelijk rustig wat de nachtrust ten goede komt. De volgende ochtend filosoferen we lekker op los over de vangsten en mogelijkheden die we hebben na 2 nachten vissen. `s Middags vangen we met een feederhengel nog op wat kleine aasvissen, omdat de palingen in de aaston toch slinken. Ook vangen we nog diverse schubs op de knikkers. Na een zeer warme dag en een paar gezelligheidsdrankjes verder liggen we op tijd op de stretchers. Na een verder rustige nacht knalt er om vijf uur in de ochtend weer een meervalstok af op een schel krijsende optonic. Gertjan was snel bij de hengel en sloeg de hengel krom tot in het handvat. Roy vaart secuur langs de uitstaande lijnen en manouvreert de boot boven de meerval. Na een dril van een kleine twintig minuten laat een grote meerval zich zien door met een ferme klap van zijn staart op het water te slaan. Deze gaat richting de twee meter, wat een gigant! Na een aantal minuten is de meerval klaar om geland te worden door Roy. Deze meerval werd niet zo makkelijk de boot ingetrokken dan de andere door het gewichtsverschil. Snel naar de kant en de meerval gemeten, waaruit bleek dat hij 210 cm op de lat bracht. Gertjan brult het uit, al zal het nog wel even duren voordat hij zijn PB van 231cm nog een keer verbreekt, al kan dat natuurlijk met de eerst volgende vis zo het geval zijn. De meerval stringeren we in dieper gedeelte van de rivier om zo over een paar uurtjes wat mooie foto`s in het ochtendgloren te nemen. Dit doen we alleen vroeg in de ochtend, om zo niet onnodig lang de vis te stringeren. Anders nemen we de foto's 's nachts. Alles in het welzijn van de vissen. Nog geen twee uur later gilt er al weer een optonic, wederom een meervalstok die bijna van de rodpod afgetrokken wordt. Patrick pakt de hengel en slaat aan. Vanuit de boot wordt de vis in het vroege ochtendlicht gedrilt en na tien minuten geland. Niet eerder hebben we twee meervallen tegelijk kunnen fotograferen. Deze meerval gaf 139 cm aan op het meetlint. Nu nog even wat foto`s schieten. Wat is dit toch een fenomenale sessie en we zijn pas halverwege.

De doelstellingen die we onszelf deze sessie hadden gesteld, een twee meter plus meerval en een hoge dertiger hebben we nu al bereikt. Wat kan er nu nog komen? Zo filosoferen we deze dag nog lekker voort. We vangen zelfs op de feeder onze karpertjes en met de pen een made vangen we voorntjes en zonnebaarsjes. De karpers laten zo nu en dan nog van zich horen door een optonic te laten janken. Vandaag komt de naald op de weegschaal niet boven de 20 pond. 's Avonds is het al weer snel donker en na een paar biertjes kruipen we weer in ons zakkie totdat we eventjes over drieën weer gewekt worden door een krijsende optonic met daarop een meervalstok. Roy slaat de hengel krom tot in het handvat en voelt weer hevige weerstand aan de andere kant van de lijn. Snel de boot in met Gertjan als stuurman en zitten we binnen de kortste keren boven de vis. Deze had voordat we de hengel te pakken hadden al wat meters lijn van de reel afgetrokken. Na een gevecht van een minuut of tien zien we voor het eerst een staart van de meerval, waarop Roy al weer aan een nieuw PB zat te denken. Na de landing en meting van de vis bleek deze ook 178 cm lang te zijn. Dezelfde grootte als de meerval die Patrick ving.

Het geluk kon niet op, wat een knalsessie. We duiken nog even in de zak en zouden bij het eerste ochtendlicht de foto`s schieten. Om zes uur loeit er alweer een optonic af, maar nu met een karperstok erop. Na een minuut of vijf laat zich een mooi spiegeltje van een pondje of veertien zien. Gelijk hebben de gevangen meerval gefotografeerd en in zijn element teruggezet.

Overdag vingen we onze karpertjes weer en hebben we nog wat op het water geclonkt met diverse stijgers en een gemiste aanbeet voor Patrick. We zouden nu nog een nacht van dit kampement gebruik maken en morgen de hele dag en avond op het water vertoeven om zo de laatste nacht op de camping te slapen. 's Avonds om half zes horen we ineens een reel aflopen zonder de optonic daarbij te horen; de lijn lag er nog naast. Weer een meervalstok die bijna de rodpod afgetrokken wordt. Gertjan pakt de hengel en slaat hem aan. Roy stond inmiddels al in de boot klaar om Gertjan boven de vis te dirigeren. Na een korte en hevige dril geeft de meerval zich over en land Roy met de meervalgreep de vis. Bij meting en nameting van deze vis komt deze precies op 139cm uit, Patrick ving ook al een 139cm. Na wat foto's hebben we ze met elkaar vergeleken en kwamen we tot de conclusie dat het toch twee verschillende vissen zijn.

Na een hapje en een drankje maken we ons op voor de laatste nacht vanaf deze lokatie. 's Ochtends tegen vijven worden we gewekt door een baitrunner die zijn lijn weer vrijgaf aan een op hol geslagen karper die de optonic liet krijsen. Na een mooie dril met het betere trekwerk wordt er een mooie spiegel geland van ruim 33 pond.

Foto`s schieten en snel duiken Gertjan en Patrick hun zakkie weer in. Roy stapt om zeven uur in de boot om alvast de eerste clonken over het water te laten knallen en was binnen vijf minuten weer terug met een meerval van welgeteld 53 cm.

Patrick wilde ook gelijk mee om eens een meerval met het kwakhout en octopussy vol met wormen te vangen. Patrick krijgt een tweetal aanbeten binnen het uur maar verzilverd ze niet. Toen barstte boven ons een wolkbreuk los waardoor we een uur in ons tentje opgeborgen zaten. Dit beloofd nog wat als we straks op het water zitten. Meestal als we op het water vissen met wat regen zijn de vangsten altijd wel goed.

Nadat de meeste spulletjes door het ochtendzonnetje en straf windje weer gedroogd zijn varen we in drie etappes alles naar de camping. Daar aangekomen worden de meeste visspullen al weer in de vistassen opgeborgen en houden we alleen het broodnodige gereed voor onze middag en avond in de boot. Ook houden we nog drie hengels gereed met onderwaterdobbers om zo vanaf de camping onze laatste nacht nog een meervalletje te kunnen scoren.

Om een uurtje of twee zitten we op het water en laat Roy de eerste knallen over de Saône galmen en binnen tien minuten is er een eerste aanbeet op een dobber met en paling eronder. Na het binnendraaien van de hengel hangt er een meervalletje aan van 61 cm. Nog geen minuten later knalt er eentje op de octopussy die Patrick vast heeft, de hengel wordt met een ruk tegen de bootrand geslagen. Na een korte dril vangen we onze negende meerval deze vakantie. We hebben er nu allemaal drie meervallen op de kant en het kan eigenlijk niet meer stuk. We nemen nog een koude Kronenbourg om op deze succesvolle trip te proosten. Wat er toen gebeurde is met geen pen te beschrijven dus houden we het kort. Na nog een uurtje of drie op het water vertoefd te hebben was bijna elke stijger die we op onze Lowrance te zien kregen een hanger.

We vangen in deze drie uurtjes nog een achttal kleine meervalletjes tussen 49 en 92 cm. De laatste avond schotellen we onszelf nog een heerlijk menu voor. We zouden tot middernacht nog het water opgaan maar na nog een drietal kleine meervalletjes gehaakt te hebben tijdens het clonken taaien we moe maar voldoen om half elf af.

Tja en dan de vraag aan ons drieën wat doen met de onderwaterdobbers die we nog uit zouden varen. De stand was inmiddels Gertjan 7stuks, Roy 7stuks en Patrick 6stuks meervallen. Dus Patrick kwam er eentje tekort om gelijk te eindigen. We besloten alsnog de drie onderwaterdobbers uit te varen op de `s middags gelocaliseerde hotspots, ook al kon het niet meer stuk. We gunden Patrick de gelijke stand. Na een uurtje of drie slapen krijst er een optonic door de kalme nacht waarvan we alle drie zoiets hadden, deze staat veel en veels te hard afgesteld. Patrick sloeg snel de hengel aan en zo stopte het gekrijs van de optonic. Verder op de camping zag je een aantal lichten in caravans aanspringen. Gertjan had Patrick inmiddels al boven de vis gedirigeerd en na een minuut of tien kwamen ze terug bij de aanlegstijger. Na meting bleek dat deze meerval een lengte had van 123 cm.

Verder hebben we deze nacht rustig door kunnen slapen en 's ochtends na een uurtje stoeien waren we weer klaar voor de terugreis. Tijdens de autoreis van een uurtje of negen hebben we ons kostelijk vermaakt over deze sessie en haalden we alle bloopers en vangsten nog eens naar voren. Uiteindelijk hebben we ieder zeven meervallen gevangen waarop we dus uitkwamen op 21 stuks van 49 tot 210 cm. Het aantal karpers die we wisten te gevangen varieerde van 39 tot en met 43 stuks Daarop besloten we het gemiddelde aan te nemen van 41 stuks. Zowel spiegelkarpers als schubkarpers van 12 pond tot en met 38 pond.

Onze conclusie van deze zeer vangstrijke sessie is dat je met de onderwaterdobbers zowel vroeg in de avond tot vroeg in de ochtend goede kans hebt om wat te vangen. En dat je overdag eigenlijk toch echt het water op moet om een meerval te kunnen haken. Wij hadden nog niet eerder met de onderwaterdobber gevist, dus na enig denkwerk en proefjes de eerstse dag was het succes hiervan meteen vanaf dag één raak. Voor de karper hoef je op de Saône geen uitgekiende strategieën en tactieken te bedenken om een visje te kunnen vangen, al zal je wel veel en breed moeten voeren om de vissen je aas te laten vinden. Er varen partyboten in de rond zoals de “Princess the Provence” en de “Viking” die je stek door de zuiging in één keer leeg trekken en het voer en je haakaas soms tientallen meters verplaatsen.

Verder willen we de Meervalstudiegroep.com en Fishtown.nl in het bijzonder bedanken voor de nodige tips trucs en de wonderknikkers.

Nog een vriendelijke visgroet aan iedereen die dit verslag van een ultieme sessie leest.

Gertjan Knaap, Patrick Boon & Roy Noom