U bevindt zich in de rubriek "Visverslagen".

Een week in Il Campo del Siluro aan de Po in Italië

Alex Boers en Henk van Gerwen zijn weer terug van een weekje Italië.

In de week van 6 t/m 13 september zijn mijn neef Alex en ik naar Il Campo del Siluro geweest. Voor Alex is het de 1e keer meervalvissen, zelf ben ik al eens naar de Ebro geweest en vorig jaar de 1e keer naar de Po (Casa Silure).

Met betrekking tot ll Campo del Siluro; dit kamp is in één woord fantastisch. Zonder Casa Silure tekort te willen doen. Maar hier wordt er echt werk van gemaakt.

Il Campo del Siluro

slaapvertrekken

één van de boten

één van de boten

Toen we op zaterdag in de ochtend arriveerden, eerst de palingen die we hadden meegenomen verzorgen (de meeste waren overigens dood, doen we nooit meer), toen koffie, spullen uitpakken, het financiële gedeelte afhandelen en vissen. 

Roland Ebner, eigenaar van het kamp ging met ons mee. Wat palingen aan boord en met één hengel per man vissen. Lekker driften op de Po. Het was die dag bloedheet en het vissen was eigenlijk niet best. Na een tijdje te hebben gedrift, kreeg Roland opeens een beet en stopte de hengel gelijk bij Alex in zijn handen. Die had de eerste meerval van zijn leven en genoot volop. De vis bleek ca. 110 cm groot te zijn, helaas had Alex de camera op de slaapkamer laten liggen.

De volgende dag zijn we zelfstandig op pad gegaan en hebben geen enkele aanbeet gehad.

Op maandag kwamen een paar Oostenrijkers en die gingen op snoekbaars en 's-avonds met Roland vanaf een zandbank. Op de zandbank werd gevist met een breeklijn, steen op de bodem, onderlijn van ca. 2 meter met een zgn. U-pose (onderwaterdobber) en een brasem of kroeskarper van ca. 40-45 cm aan de haak. Dat leverde hun, naast wat snoekbaars, een meerval op van ca. 140 cm. Volgens mij hebben ze die nog meegenomen ook dat stelletje barbaren. 

Wij waren die dag achter een brugpijler gaan liggen waaraan we een lange lijn hadden vastgemaakt en zodoende het gat goed konden afvissen. Vooraf hadden we wat brasems gevangen als aasvissen. De grootste brasem van ca. 40-45 cm, door Alex gevangen mocht ik aan mijn lijn doen. Alex keek me een beetje raar aan toen ik aan hem vroeg “moet jij die grote hebben?” en antwoordde “nee hoor”, met een blik in zijn ogen van, veel te groot om iets mee te vangen, volgens mij ben je gek.

Na ca. 1,5 uur niets gevangen te hebben, besloten we de boot een stukje naar de pijler toe te halen zodat we op de allerdiepste plek in het gat visten.

Op een bepaalt moment een tik op mijn Predastore meervalhengel, even niets en toen barstte het los. Volgens Alex heb ik 5 minuten aan die vis staan te trekken en sleuren, in het gat, weer een spurt van 20 meter eruit, weer het gat in enz. Met een gierende slip, ongelooflijk wat een kracht en toen....... niets meer, de haak was losgekomen. Dit was een vis van het formaat duikboot geweest. Na enige gesprekken met Onze Lieve Heer en behoorlijk wat emoties zijn we na een tijdje maar gestopt. 's-Nachts heb ik hem er nog zeker 30 keer aangehad en weer verspeeld. Uiteraard zijn wij vrienden geworden voor het leven en kom ik volgend jaar zeker terug.

Dinsdag en woensdag vervolgens van alles geprobeerd. Natuurlijk ook weer even achter de pijler en op de dieptemeter zagen we steeds weer wat komen en weer verdwijnen, zonder een aanbeet te krijgen. Dat was wel zeer spannend. 

Op donderdagavond zijn we met Roland op pad gegaan, het water was behoorlijk gestegen en het zou moeten lukken. Alex had besloten om niet te blijven slapen op de zandbank, maar Roland en ik wel. Nadat we het hele circus hadden opgesteld, 5 hengels met breeklijn en nog wat spul voor aasvissen en snoekbaars even rustig zitten. Alex besloot om ca. 20.15 uur terug te gaan naar het kamp. Nadat hij 5 minuten weg was, kregen we een ferme aanbeet op de hengel van Roland die op ca. 100 m was uitgezet met de breeklijn. Een spurt naar de hengel van ons beiden en Roland die het eerste was gaf het gelijk over aan mij. Omdat de lijn nogal parallel aan de kant liep, moest ik een stuk door de modder, planten en water lopen richting de vis. De meerval ging ondertussen richting het midden van de rivier. Roland had de boot gestart en kwam keurig netjes tussen de andere hengels door mijn richting op gevaren. Het was inmiddels donker en hoe hij dat deed zonder de hele zaak in de war te maken of te overvaren is mij onduidelijk, maar hij deed dat in ieder geval uitstekend. Na ca. 10 minuten drillen was de vis klaar voor de landing. We hebben de vis aan de kant gebracht, Roland heeft hem gestringerd en weer in dieper water laten zwemmen. Hij stond erop om dit te doen omdat het feitelijk mijn 2e mooie meerval was, voor de foto's zei hij. Uiteraard hebben we gelijk Alex gebeld en die baalde natuurlijk, maar toen we vertelde dat hij hem de volgende ochtend kon zien en fotograferen maakte dit nog wat goed. De meerval was 178 cm lang en ergens rond de 40 kg. volgens Roland, ik vond het in ieder geval een hele brave vis.

Alex en Henk

De volgende dag (vrijdag) hebben we nog achter de pijler wat geprobeerd en weer verschillende malen meerval zien komen en ook weer zien verdwijnen zonder aanbeet. Op zaterdag zijn we huiswaarts gekeerd na een fantastische week, met weinig vis maar we hebben wel heel erg veel geleerd. Volgend jaar gaan we zeker terug met een grotere groep zoals het er nu uitziet.

De eindafrekening bestond alleen uit de kosten van het bier en wat spulletjes die we hadden aangeschaft. Geen kosten voor de 2 keer dat Roland met ons mee geweest is. Fantastisch! In het kamp zijn de slaapkamers, douches en toiletten schoon, het ontbijt is inclusief. Bovenal zijn Roland, Sandra zijn vrouw en Selina zijn dochter bijzonder aardige en gastvrije mensen die er werkelijk alles aan doen om het de gasten ongelooflijk naar de zin te maken.

het team

Een aanrader van formaat wat ons betreft. Klik hier om naar de website van Il Campo del Siluro te gaan.

Alex Boers en Henk van Gerwen