U bevindt zich in de rubriek "Visverslagen".

Crèche uit de Moselle  
 

Alweer een jaar geleden viste ik op de Moezel met mijn zoons, maar het begon weer te erg te jeuken dus ik moest weer zo nodig. Dit keer ging mijn gewaardeerde vismaat Ed mee om te helpen.

Na een fijn korte reis, ongeveer 5 ½ uur met de boot achter de auto kwamen we aan op de uitgezochte camping. De locatie was dit keer uitgezocht op basis van ligging ten opzichte van de boot hellingen die we zouden gebruiken. De camping is de enige in het dorp Liverdun en ligt in een meander van de rivier tegenover een leuk kasteel en bosgebied. De omgeving is best leuk, maar ik zou toch wel even heel goed nadenken of ik mijn gezin mee zou nemen voor een gezellige familie-visvakantie.

leuk kasteel langs de oever van de Moselle vlakbij Liverdun...

Als je gelooft in een sterrensysteem voor een camping dan denk ik dat je deze kampeerplek mag kwalificeren als ongeveer 1 zwart gat!! De beheerders zien er niet bepaald uit dat de persoonlijke hygiëne een hoge prioriteit heeft en dat geldt eigenlijk voor het geheel. Nu was het erg rustig en bijna al het sanitair gesloten maar toch is de term "matig" nog een behoorlijk compliment. Wij denken dat de laatste investering in het sanitair ergens diep in de vorige eeuw is gebeurd en zo ziet het er ook uit. De openingstijden zijn strikt (!!!!) van 8.00 tot 22.00 en denk niet dat je als Hollandse visser daaraan iets verandert.

De nachtviszône begint direct voor de camping maar daar is meervalvissen 's nachts beslist verboden. Gemiddeld komt de gendarmerie 2x  per nacht langs volgens de verhalen. Ik denk alleen niet dat zij het verschil tussen een boilie en een pellet kennen.... Het voordeel is dat ongure types niet onmiddellijk al je visspullen “lenen” als je even niet wakker bent. Het voor de deur beschikbare water is niet druk bevaren (in mei) en redelijk diep van 3-6 meter. Verder zit een paar honderd meter stroomopwaarts een stuwdam en sluizencomplex waar we in de stroom een tijd onze best hebben gedaan, zonder enig succes overigens. We visten daar overdag met stralend weer en bij een waterdiepte van 1,2-2,5 meter. Dat geeft dan wel te denken. Wees daar trouwens wel erg voorzichtig, onder de stuw liggen veel en grote stenen vlak onder de oppervlakte. Wij konden ze nog goed zien maar wanneer de waterstand ook maar 10 cm hoger is, kan het wel eens een heel duur vaartochtje worden.

Vanaf de camping gezien rechtsaf kom je een spoorbrug tegen en een eindje verder een soort dagcamping of recreatiegebiedje met een prima boothelling en directe aansluiting op de Moselle. Ons drijfgereedschap is zo licht en klein dat het bijna overal te water komt maar dit is wel heel makkelijk. De auto lieten we gewoon staan maar de trailer wel met een slot op de dissel en een kabelslot aan een boom, je weet tenslotte maar nooit! De boot op het autodak mee terugnemen zag ik niet zitten.

Wij visten met een rubber inktvis en een dreg flink gevuld met dauwwormen die boven de bodem op en neer werd bewogen. Dan even kloppen met de klonk en wachten op de vis. Mijn gevoel is dat het het best gaat als je een stevige spinhengel die je op schoot houdt en dan de lijn met de hand op en neer bewegen. Het voordeel is twee ledig, je voelt echt alles heel direct maar nog veel belangrijker, je aanslag-reflex wordt hierdoor een seconde vertraagd waardoor de vis de hap ook echt helemaal heeft  kunnen nemen. Overigens hoef je niet te twijfelen over het verschil tussen beet en bodem, de bodem is rustig en vast, de meerval geeft je het gevoel dat ze je hengel ook graag mee nemen, dus pas erg op: neem geen lus om je vinger want ik denk dat je anders zonder dat lichaamsdeel naar huis moet.

Ed heeft het naar z'n zin op de Moselle...

De eerste drift wilde ik maken vanaf Milery. Dat is zo'n 15 km rijden maar daar is ook een prima helling. Na de tent opzetten, inruimen, visspullen klaarmaken enz. begon het te hozen. We bleken toch een beetje minder fanatiek te zijn om te vissen, we zijn er vooral ook voor onze lol en in een bootje op de rivier in de stromende regen zien we niet als lol. Om de tijd te doden deden we een dutje in de hoop dat het zou opklaren ... maar helaas. Een paar uur later zijn we maar weer de tent gaan opzoeken om ons te vermaken met een ander voordeel van Frankrijk, lekkere wijn en kazen.

De volgende morgen mochten we uitslapen en moesten we voor vergunningen gaan zorgen die we op Hemelvaartsdag niet konden kopen. De doorgaande weg de brug over linksaf volgen en na een paar km. In Frouard zit Gallaxy Peche (linkerkant) die een heel behoorlijk assortiment visspullen hebben en ook visvergunningen. Het papiertje kost voor een jaar € 62,- en daarvoor mag je met 4 hengels vissen. Mocht je toch je vrouw mee hebben; een klein stukje verder zit een winkelcentrum met een LeClerc supermarkt die best wel mega mag heten. Hier kun je haar ’s morgens brengen en als je na het vissen haar weer ophaalt heeft ze nog niet alles gezien. Ook prima ook voor de boodschappen trouwens.

Zoals je begrijpt was na het uitslapen, vergunningen, boodschappen enz. al een aardig dagdeel opgegaan aan niet-visaktiviteit. Eenmaal op het water begon het eigenlijk al snel te lopen, Ed wilde graag het goede voorbeeld van mij krijgen zei hij, dus als aardige vismaat offerde ik me op om dit te geven. Al snel klapte de eerste meerval op de wormentros en begon het feest...... nu was het geen echt wilde party met de gebruikte 30-60grams spinhengel van Zebco Rhino en met de 15/00 gevlochten lijn was er weinig discussie over wie de baas was. De hele vis was nog geen meter lang maar wel een eerste meerval. Even later ging ook Ed, nu goed voorgedaan, meedoen en aan het eind van de avond (jawel de 22.00 uur) hadden we 7 meervalletjes gevangen.

De tweede dag was een test. Ed begon al snel, kreeg een beet en verspeelde de meerval. Naar eigen zeggen "vanzelfsprekend de grootste van de hele vakantie". De hele dag ons het lazer gevist en uiteindelijk maar 2 baby's kunnen vangen, weer oneerlijk verdeeld.

HJ met één van de vele meervalletjes...

Dag 3 was moeilijk; bloedmooi weer, een beetje een barbecue-gevoel aan boord met ons als vlees! Tjonge wat kan het warm zijn in Noord-Frankrijk, maar natuurlijk veel fijner dan regen. De kop kwam er maar moeilijk af, eerst een tijd bij de eerder genoemde stuw en sluis geprobeerd maar later in de buurt van de pleziervaarthaven waar het een beetje dieper is door het uitslijten van de rivier. Hier kregen we de eerste vissen boven. Een paar uur later in de namiddag hadden we eigenlijk vooral doorzettingsvermogen getoond, maar verder niets meer gevangen tot dat we voorbij het hotel/restaurant dreven. Daar verbaasden waterkant ontspanners zich over het feit dat wij zoveel herrie maakten met een stuk hout (klonk) terwijl ze dachten dat je juist stil moest zijn tijdens het vissen. Je begrijpt mijn genot toen, juist daar, recht in de picture, ik mocht laten zien dat we toch niet helemaal lijpe Hollanders waren. Een meerval van een ruim metertje was het bewijs. Nu weet ik wel, normaal vangen we ze ook van een meter langer, maar voor een onwetende is dit ook al een grote vis. De kop was eraf! Eindelijk was de menukaart geopend en gretig gingen ze los. In amper 2 uurtjes tijd vingen we de hele crèche; 8 meervallen heb ik nog nooit zo snel mogen vangen.

Het was wel vreemd dat we in 3 dagen 20 meervallen vingen die allemaal net zo makkelijk een hele meter langer hadden kunnen zijn! Wellicht speelde de watertemperatuur mee, de karpers begonnen te paaien en het zou zomaar kunnen zijn dat ook de geslachtsrijpe meerval met dezelfde hobby waren begonnen. Door eerder opgedane ervaringen weet ik uit eigen ondervinding dat je in de Moselle beslist wel grotere meervallen kunt vangen. Tegenover de camping is er een week eerder een  vis van 2.08 meter gevangen maar helaas, volgens een onfrisse Franse gewoonte opgegeten door de lokalen. Voor mij een duidelijke zaak: de Moselle is een prima en goed bereikbaar meerval-water met flink potentieel waar je zeer veel plezier kunt beleven aan de in Nederland (nog) verboden sportvis.

Deze zomer ga ik beslist weer terug om ook de grotere Silurus weer eens te ontmoeten.

Ed Elferink & Hendrik Jan Mok