U bevindt zich in de rubriek "Visverslagen".

Driedaagse naar de Saône 
 

Eind augustus, de laatste week van de bouwvak, ben ik (Eelco) met Ferdinand Holterman naar de Saône geweest.

Een paar jaar geleden leerde ik Ferdinand kennen. Hij was toen met Arno van Til aan het vissen op de Doubs en ik viste met Gert van Coevorden. Sinds die trip, waar Ferdinand zijn eerste meervallen ving, was hij helemaal verslingerd aan het meervallen. Net als ik vist hij ook op karper en alle andere zoetwaterrovers die Nederland kent. Een gezamelijke trip moest er gewoon een keer van komen. We spraken af om in de laatste week van de bouwvak een paar dagen naar Frankrijk achter de meervallen aan te gaan.

Op maandagavond arriveer ik bij Ferdinand in Doetinchem. Een uurtje later zijn we op weg naar Frankrijk. Ditmaal via Duitsland. Volgens de navigatie is dat minder ver rijden. Het rijden gaat uitstekend, alleen in de Duitse Eiffel hebben we wat oponthoud.De laatste 80km naar de Franse grens gaat via een provinciale weg. Op dat stuk wordt er volop aan de weg gewerkt en in combinatie met talloze hoosbuien en het ontbreken van straatverlichting kunnen we niet echt lekker doorrijden. De volgende ochtend, na een uurtje of 8 rijden arriveren we op de plek van bestemming. Snel even een vergunning halen voor Ferdinand is er ditmaal niet bij. De eigenaresse van de plaatselijke hengelsportzaak is, net als wij, met vakantie. We proberen het bij een hengelsportzaak in een verderop gelegen dorp. Helaas gaat deze zaak op dinsdag pas rond het middaguur open. Na 3x het dorp rondgelopen te hebben, wachten we na openingstijd nog een half uur tevergeefs voor een gesloten winkeldeur. Met ons staat er ook een stel uit Duitsland die ook een visvergunning nodig hebben. Volgens hen moeten we het maar eens proberen in de supermarkt, die verkopen in Frankrijk tenslotte ook visspullen. En warempel. Nadat we de boot traileren gaan we op zoek naar een geschikte kantstek. De plek die ik eigenlijk voor ogen heb is reeds bezet. Een kilometer of twee verderop zit het er veelbelovend uit en we besluiten daar ons kamp op te zetten. Een beetje tempo is wel vereist want in de verte naderen donkere wolken. Even later valt de regen met bakken uit de lucht en zitten we met de meeste spullen nog ingepakt onder een paraplu. Pas tegen de avond zijn we visgereed.

Ferdinand vist statisch met 3 hengels voorzien van onderwaterdobbers, ikzelf heb er 4 uitliggen. Ook met onderwaterdobbers. De eerste aanbeet dient zich rond 21 uur aan. Zo'n 120 meter verderop heeft een meerval de paling gegrepen en gaat er als een speer vandoor. Niet voor lang helaas. De vis zwemt zich vast en wordt zo verspeeld. Er volgen die avond nog wat aanbeten die niet doorzetten. Om half 3 's nachts is het dan toch raak. Na een stevige dril kan ik een meerval van 166cm landen. Jammer genoeg staat de camera niet goed ingesteld dus ontbreekt het aan mooie foto's. De cirkelhook zit mooi voorin het scharnier van de bek en is snel onthaakt. Na een korte reanimatie zwemt de vis probleemloos de diepte in.

De volgende ochtend zijn we vroeg wakker. Ook de Fransen hebben vakantie en zijn er genoeg die gaan vissen. Onder andere recht tegenover ons ligt een bootje geankerd met het anker pal naast de plek waar we vissen. Ze konden het niet weten maar het is dus nog net goed gegaan. We begroeten de mannen en verleggen onze lijnen.

De lijnen zijn nog maar net op een andere plek ingelegd of er komen meerdere visboten voorbij driften die vertikaal op snoekbaars, blackbass of op meerval vissen. Zodra we aangeven dat er voor ons kamp lijnen in het water liggen nemen ze toch een klein beetje moeite om niet in onze lijnen te geraken maar echt hartelijk gaat het niet... We snappen er weinig van, de rivier is zo groot en er zijn zoveel plekken waar niemand vist, waarom willen ze dan juist voor onze tent vissen? Meervalvissers in één van de boten zijn wel heel erg hardnekkig. Volgens Ferdinand zijn ze zeker al één keer eerder over onze stek gedrift. Nadat ze ons zien zitten, draaien ze zich opzichtig met de rug naar ons toe en klonken er naar hartenlust op los. Roepen en aanwijzingen geven helpt niet. Dan maar er op af. Het zijn Duitsers en wel van het meest primitieve soort. Hun legitieme reden om juist voor onze tent te vissen is omdat ze menen dat wij 's nachts en dus illegaal vissen. "Jullie zullen ook wel zonder vergunning vissen" werd daar nog aan toegevoegd... Na wat geruzie heen en weer besluit ik maar naar de kant te varen. We hebben ze trouwens niet meer gezien.

Na een regenbui gaan we driften met de boot. We leggen vele kilometers af langs veelbelovende plekken zonder ook maar één aanbeet te krijgen. Op de valreep meldt één meervalletje van zo'n 85cm zich, die onder overhangende struiken tevoorschijn kwam. Het is bijna avond en we varen terug naar het kamp.

kleine meerval die onder overhangende struiken vandaan kwam...

Die avond vissen we opnieuw statisch vanaf de kant. Vlak voor tienen komt er weer een aanbeet, nu op een hengel van Ferdinand. Vlak voor de kant zorgt de meerval voor wat hektiek omdat ie door de lijn van een andere hengel zwemt. Na wat getouwtrek kunnen we de vis landen van zo'n 110cm. De haak zat trouwens wel weer netjes voorin de bek. Voor Ferdinand het bewijs dat het met die kleine dundradige cirkelhooks wel goed zit. Alle voorgaande meervallen die hij met Arno had gevangen, hadden de haak namelijk allemaal diep ingeslikt.

Iets voor drieën staat Ferdinand weer met een kromme hengel. Ditmaal kan hij z'n Sänger hengel en Shimano Spheros molen wel testen. Als de dikke meerval even later aan de kant komt besluiten we 'm te stringeren. De haak zit, zoals verwacht weer netjes in het scharnier. De volgende ochtend is de vis weer helemaal fit. Na het maken van een aantal foto's meten we 'm; 174cm, schitterende vis al moeten we bekennen dat we 'm een stuk groter hadden verwacht.

Wanneer we even later de aasbun (RVS wasmachinetrommel) naar de kant trekken, blijkt dat de deksel die nacht niet goed heeft dichtgezeten. Het lukt de trommel op te duiken maar de  aasvissen zijn weg. Mazzel dat ik nog een feederhengel, maïs en een zak voer heb meegenomen... 's Middags lukt het alleen wat alvers en kleine voorn te vangen maar die zijn veel te klein om als aasvis te gebruiken. Pas aan het eind van de middag komt er een school bliek en brasem op de voerstek. Een paar blieken worden direct als aasvis ingezet. De Saône stroomt nauwelijks, het is een warme en zonnige dag en ik twijfel of we onder deze omstandigheden nog wel wat gaan vangen. Om een uur of vier 's middags vaart er een boot door de iets verderop gelegen sluis en er komt wat trek in de rivier. Direct volgt een aanbeet op een meervalhengel. De aasvis ligt op een meter of 30 van de tent, strak onder de kant waar we zitten. De aanbeet is snoeihard, echt eentje "uit het boekje" maar ik weet de aanbeet niet te verzilveren. Rond etenstijd hebben we een stuk of 15 mooie maatse blieken (20-25cm) in het leeftnet. Genoeg om de laatste nacht mee door te komen.

De laatste avonds breekt aan en het blijft angstvallig stil. De Saône stroomt niet meer. Nadat we alvast wat spullen hebben ingepakt kruipen we de tent in. Wederom is het om drie uur 's nachts raak. De laatste meerval van de trip is zo'n 130cm lang. In het donker is het tobben met de camera. Blijkbaar hebben we aan een verkeerd knopje gezeten. Uiteindelijk lukt het om nog één redelijke foto te maken voordat de vis zijn vrijheid terug krijgt.

De terugreis gaat lekker vlot via Luxemburg en België. De laatste meervaltrip van dit seizoen zit er helaas weer op.

Eelco Hensen^& Ferdinand Holterman