U bevindt zich in de rubriek "Visverslagen"

Verslag van een weekje vissen op de Doubs

Eind mei vertrokken Eelco, Arno en Leon naar midden Frankrijk om daar een weekje op de rivier de Doubs te vissen...
 
De heenreis verloopt vlekkeloos. Het is 's nachts rustig op de weg en in de ochtend wordt het snel warm en zonnig. De airco draait z'n uurtjes. Dan, na bijna 800km sturen zie ik het bord met daarop Navilly, de eindbestemming. Arno en Leon zijn inmiddels al gearriveerd. 's Middags bekijken we enkele mooie visstekken langs de Doubs en Saône. Daarna regelen we de visvergunning bij de hengelsportzaak in Verdun sur le Doubs. Een seizoenskaart is niet verkrijgbaar, dus wordt het een jaarvergunning à 66,- euro. Daarna is het tijd voor het avondeten.

Meteen na het eten ga ik de rivier op, het is tenslotte al vrij laat. De zon heeft inmiddels plaats gemaakt voor donkere wolken, een miezerig buitje en een koude oostenwind. De trailerhelling ziet er goed uit en kanteltraileren is niet nodig want het waterpeil staat nog net op de schuine kant van de helling. Het is wel oppassen voor de speciaal aangelegde dammen onder water (who the hell did it?) van basalt- blokken naast en voor de helling. Ze liggen er om de stroming enigszins te breken en zo het te water laten van de boot te vergemakkelijken. Dat is niet helemaal gelukt en, als je niet weet van deze dammen, kan het je ook nog de schroef van de Buitenboordmotor kosten. Maar goed, visspullen erin en varen maar.

Arno en Leon vissen al en zitten een paar kilometer van de trailerhelling verscholen in de bosjes. Uiteraard zitten ze in de tent, want het gaat harder regenen. Mijn oog viel direct al op de stek onder de spoorbrug. Volgens Koen ligt daar onder water de overblijfselen van een oude brug. Prima schuilplaatsen voor vis. De Doubs is er ook net even breder en er liggen her en der wat ondieptes met pompenbladen en eilandjes. Een hele mooie stek dus. De tent is snel opgezet dus vissen maar.

Prachtige stek tijdens één van de spaarzame mooie avonden...

Op deze stekken blijven we enkele dagen vissen en we vangen allemaal vis. Niet veel en geen grote, de meeste zijn rond de meter en het merendeel vangen we 's nachts op boeien of op een bodemmontage. Overdag is vooral het kwakhoutvissen productief. Echt wild is het niet, maar ik ben dik tevreden als ik er op één dag 5 weet te strikken op een octopusje. Vooral de laatste meerval laat de Elite spinhengel diep buigen.

Keiharde aanbeet op kunstaas...

Ook Leon heeft het ook prima naar zijn zin. Zijn nieuwe Sportex Team Waller hengel heeft 'ie al flink kunnen kromtrekken vanwege een  meerval van 176cm.

Leon met een fantastisch mooie vis...

Dan, na twee dagen vissen zakt de watertemperatuur binnen een etmaal van ruim 20 naar 14 graden. Da's meestal niet goed voor de bijtlust van meervallen. En inderdaad, wat we ook proberen, we vangen niks meer. We zien op de dieptemeter wel wat babymeervalletjes naar het aas stijgen maar aanbijten is er niet bij. Grotere exemplaren traceren we helemaal niet meer. Ook een avondje driften op één van de hotspots van de Doubs loopt op niets uit. Daarbij komt dat de harde wind het kwakhoutvissen vrijwel onmogelijk maakt. Een paar kilometer verderop worden Mark en Sonja, bekenden van Arno, geteisterd door een fikse hagelbui. "We hebben ijsblokjes uit de boot moeten scheppen" aldus Mark.

Ook de daarop volgende dag is het gigantisch slecht weer en we gaan een dagje shoppen in Chalon sur Saone. In de middag nog wel even het water op, maar we weten helaas niks te vangen. 's Avonds gaan we uit eten bij de Griek in Seurre.

Team Sportex; Arno en Leon, in de boot...

De volgende morgen begint in mineur. Arno heeft problemen met zijn motor. Een ratelend staartstuk en wat olieverlies. De jongens hebben het eigenlijk wel gehad met vissen en besluiten even later naar huis te gaan.

Alleen ik ga de rivier nog op, maar nu eens een kilometer of 40 verderop en het is zowaar een paar uur droog. Binnen een half uur vergist een meerval van zo'n 90cm zich in het plastic octopusje. Dat is het enige teken van leven op deze stek. Ik besluit het vlakbij de trailerhelling te proberen en hoop dat de onweersbuien voor en achter me nog een poosje wegblijven. Onder een brug is het weer raak. De meerval hangt een paar tellen maar weet dan toch te ontkomen. Langzaam drift de boot richting helling en de onweersbui voor me nadert sneller dan gedacht. Pal voor de helling knalt er dan toch nog een meerval op het aas. Deze is ietsje groter en zit maar net gehaakt. Dan is de vistrip over en gaat de boot op de trailer.

Het gemiddelde formaat van de meervallen die week...

Ondanks het dramatische weer was het een hele leuke week geweest. Dat we uiteindelijk maar 4 dagen hebben gevist mocht de pret niet drukken en met 11 meervallen kan ik terugkijken op een redelijk geslaagde trip.

Eelco Hensen